http://فرپان
http://فرپان

امروزه در بسیاری از بیمارستان ها و ساختمان های مرتفع مسکونی یا اداری، مشکلاتی اعم از ترافیک بالای ساختمان و افزایش حجم استفاده از آسانسور ها باعث استفاده از سیستم هایی چون RFID و کنترل دسترسی (access control) می شود. سیستم کنترل دسترسی همانطور که از نامش پیداست، به صورت هوشمند دسترسی به آسانسور را  محدود کرده و فقط برای اشخاصی که دارای کارت یا تگ (tag) تعریف شده سیستم هستند امکان استفاده از آسانسور را میسر می سازد. کمتر شدن دسترسی به آسانسور خود از مزایای زیادی بر خوردار است که از آنها می توان به مواردی چون جلوگیری از فراخوانی بی مورد آسانسور، کاهش تعداد استارت های آسانسور در روز، کاهش استهلاک قطعات آسانسور، کاهش هزینه های برق مصرفی و غیره اشاره کرد.

 

کلمه RFID که مخفف (Radio frequency identification) بوده، به معنای شناسایی فرکانس رادیویی است و پایه عملکرد سیستم بر اساس امواج رادیویی می باشد. اگر بخواهیم ساده تر بیان کنیم این دستگاه همانند کلیدی عمل می کند که در سر راه مدار احضار شستی قرار گرفته و در صورت قطع بودن، به آساسنسور اجازه حرکت را نمی دهد. این دستگاه دارای کارت های مخصوص کد گذاری شده است و فقط در حضور این کارت ها کلید وصل شده و در غیر این صورت قطع می باشد. بدین صورت که هنگامی که کارت شما مقابل دستگاه قرار می گیرد، دستگاه کد کارت را از طریق امواج رادیویی شناسایی کرده و برای مدت چند ثانیه کلید را متصل می کند تا آسانسور دستور احضار و حرکت گیرد و پس از آن دوباره کلید قطع شده و تا برقراری ارتباط مجدد با کارت، قطع باقی می ماند. پس در نتیجه در صورت عدم وجود کارت، دسترسی با آسانسور به طبقه مورد نظر امکان پذیر نخواهد بود.

 

دستگاه RFID را به چند صورت می توان نصب و اجرا کرد. رایجترین روش نصب در داخل کابین صورت می گیرد که در این حالت دستگاه RFID در زیر پنل شستی داخل کابین قرار گرفته و از داخل کابین احضار ها را محدود می کند. اما این روش کامل نبوده و دارای ایراداتی است. چون در این روش افراد می توانند بدون همراه داشتن کارت، از طبقات دیگر دکمه احضار را زده و آسانسور را به طبقه مورد نظر فراخوان کنند، البته ناگفته نماند که پس از رسیدن آسانسور دیگر نمی توانند در داخل کابین دکمه احضار طبقه مورد نظر را زده و به طبقه دلخواه خود روند اما باعث فراخوانی بی مورد آسانسور و بالا رفتن استهلاک و هزینه ها می شوند. اما برای حل این مشکل باید به جز داخل کابین، در تمام شستی های طبقات نیز RFID نصب کرده و به ازای هر توقف آسانسور یک دستگاه RFID در نظر بگیریم که نسبت به روش اول کمی هزینه بر خواهد بود. در این روش دستگاه RFID در پشت پنل شستی های احضار طبقات قرار گرفته و از بیرون کابین دسترسی به آسانسور را محدود می کند.  به عنوان مثال اگر مجتمع مورد نظر دارای پانزده توقف باشد، در روش اول فقط به یک دستگاه RFID  داخل کابین نیاز داریم اما در روش دوم علاوه بر کابین به پانزده دستگاه RFID دیگر نیز برای نصب در طبقات نیاز داریم.

 

کارکرد RFID

همانطور که می دانید پشت دکمه های شستی احضار دارای سه ترمینال 24، GND و SW یا احضار می باشد. هنگامی که دکمه فشار داده می شود ترمینال GND به SW پل شده و فرمان احضار آسانسور صادر می شود. همانطور که گفته شد RFID بر سر راه GND قرار گرفته و از پل شدن GND به SW ممانعت کرده و در حالت عادی باعث کار نکردن دکمه های احضار می شود. اما زمانی که کارت مقابل دستگاه گرفته می شود برای چند ثانیه دکمه GND دار شده و اگر دکمه فشار داده شود آسانسور حرک می کند. پس در نتیجه فقط اشخاصی که دارای کارت می باشند می توانند از آسانسور استفاده کنند.

 

اشتراک گذاری Telegram Facebook WhatsApp Twitter

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سایت ساز